با توجه به اینکه یک علامت تجاری بیانگر ارائه خدمات خاصی یا عرضه کالای معینی می باشد بنابراین متقاضی ثبت به هنگام تسلیم اظهارنامه تقاضای ثبت باید بطور مشخص و معین محصولات و خدماتی که تحت پوشش علامت مورد تقاضا قرار می گیرند با تعیین طبقه یا طبقات درخواست شده طبق طبقه بندی بین المللی ذکر نماید. به همین سبب به موجب توافق نامه نیس مصوب 1957 و اصلاحات بعدی ، طبقه بندی کالاها در 34 طبقه و خدمات در 11 طبقه تنظیم شده تا کشورها با رعایت این نظام طبقه بندی به صورت یکنواخت نسبت به ثبت علامت تجاری اقدام نمایند. همین طبقه بندی کالا و خدمات در حقوق ایران نیز اعمال می شود. هر متقاضی ثبت به هنگام درخواست ثبت علامت تجاری، ضمن اینکه عنوان کالا یا خدمت مورد تقاضا را ذکرمی نماید، باید معین نماید که آن کالا یا خدمت موضوع علامت تجاری مشمول کدام طبقه یا طبقات می باشد. در بند 2 از مادة 3 موافقت نامه مادرید راجع به ثبت بین المللی علائم و پروتکل مربوط به آن، راجع به مفاد تقاضا نامه برای ثبت بین المللی مقرر داشته: متقاضی باید کالاها یا خدماتی را که برای آنها حمایت از علامت در خواست شده است و نیز در صورت امکان، طبقه یا طبقات مربوط را بر حسب طبقه بندی موافقتنامه نیس راجه به طبقه بندی بین المللی کالاها و خدمات، به منظور علائم، قید کند. اگرمتقاضی چنین مشخصاتی را قید نکند، دفتر بین المللی، کالاها یا خدمات را در طبقات مناسب طبقه بندی مذکور، طبقه بندی خواهد کرد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: تخصصی بودن علامت تجاری , طبقه بندی کالا و خدمات در حقوق ایران , ثبت بین المللی علائم , مفاد تقاضا نامه برای ثبت بین المللی


تاريخ : ۱۳٩٢/٧/۱٢ | ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ | نویسنده : دارالوکاله دادنگار | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.