موسسه حقوقی عدالت نگار
قبول وکالت در کلیة امور حقوقی، کیفری و ثبتی 
قالب وبلاگ
لینک دوستان

 

 

 

بیوگرافی دکتر محمد جعفر جعفری لنگرودی

 


-
متولد ۱۳۰۲ لنگرود

-
فراگیرى علوم دینى و عربى و ادبیات عرب در حوزه هاى علمیه مشهد

-
اخذ دکتراى حقوق از دانشکده حقوق دانشگاه تهران

-
تجربه سال ها قضاوت در دادگسترى هاى ایران

-
بیش از ۳۰ سال تدریس در دانشکده حقوق دانشگاه تهران

-
اولین نویسنده دایرةالمعارف حقوقى ایران در ۵ جلد

-
اولین نویسنده فرهنگ حقوقى در ایران

-
رئیس دانشکده حقوق و علوم سیاسى

-
اولین نویسنده ترمینولوژى حقوق در ایران

-
برخى از آثار تألیفى وى عبارتند از: کامل المیزان، التقریب الى حاشیه التهذیب، اصول فلسفى حقوق در فلسفه حقوق، شخصیت معنوى حافظ، تأثیر اراده در حقوق مدنى، تاریخ حقوق ایران، مقدمه عمومى علم حقوق، رهن و صلح، وصیت، مکتب هاى حقوقى در حقوق اسلام، حقوق ثبت، حقوق اموال، دایرةالمعارف علوم اسلامى و...
تمام آنها که در عالم حقوق دستى بر آتش دارند و یا حقوق خوانده اند یا حقوق مى دانند و یا استاد حقوق هستند و یا وکیل مدافع و حتى قاضى مى دانند. محمدجعفر جعفرى لنگرودى کیست؟ و البته همگى او را به واسطه آثار نفیس و گرانبهایش مى شناسند. شاید لقب «دهخداى حقوق» دادن به محمدجعفر جعفرى لنگرودى پربیراه نباشد. چه جعفرى لنگرودى بیش از هر چیز دغدغه گردآورى فرهنگ حقوق و دانشنامه حقوقى را داشته است و به همین دلیل در آثار او مى توان کتاب هاى چند جلدى نظیر «دانشنامه حقوقى»، «ترمینولوژى حقوق»، «فرهنگ حقوق» و «دایرة المعارف حقوق تعهدات» را یافت که تلاش عظیم و درخورى براى گردآورى واژگان، اصطلاحات، تعاریف و قواعد و قوانین حقوقى است.
مرورى در این کتاب ها نشان دهنده عزم استوار و جزم ثابت نویسنده آنهاست. شاید برخى از این کتاب ها بیش از ۳۰ سال از عمر او را به خود اختصاص داده باشد و از همین روست که جد و جهد جعفرى لنگرودى آدمى را به حیرت وامى دارد که چطور این محقق صبور و استاد اندیشمند این همه سعه صدر و تحمل براى یافتن تمام زوایاى هر کدام از واژگان و اصطلاحات حقوقى به کار برده است.
محمدجعفر جعفرى لنگرودى متولد سال ۱۳۰۲ شمسى است و از نام خانوادگى اش مى توان حدس زد که او اهل لنگرود است. پدرش با آنکه روحانى بود به کار کسب و تجارت اشتغال داشت و ترجیح مى داد که از آن رهگذر، امرار معاش کند. خود لنگرودى درباره پدرش مى گوید: «خطى بسیار خوش داشت و گاه شعر مى سرود، اما این یکى را از ما پنهان مى داشت. از کسب و بازرگانى محدود معاش مى گذراند. علاقه او به ادبیات فارسى او را بر آن داشت تا یک روز خمسه نظامى را به دست گیرد و به سوداى آنکه سواد فارسى به من بیاموزد، مرا فرا خواند. در حالى که هنوز الفبا را نمى شناختم، گفت: بنشین و بخوان! گفتم: چگونه باید بخوانم؟ گفت: از روى این کتاب، من مى خوانم و تو هرچه را که مى گویم، بگو! آنگاه گفت:
بسم الله الرحمن الرحیم
هست کلید در گنج حکیم
فاتحه فکرت و ختم سخن
نام خداى هست در آن ختم کن
مبدع هر چشمه که جودیش هست
مخترع هر چه وجودیش هست
من گفتار او را چند بار تکرار کردم تا از بر شدم. به این ترتیب اندکى نگذشت که از روى خمسه حکیم نظامى گنجوى سواد فارسى را بدون آموختن الفبا از پدر یاد گرفتم و از حوصله مجنون عامرى (قهرمان داستان لیلى و مجنون) درس حوصله و بردبارى آموختم.
پدر لنگرودى او را خیلى زودتر از آنچه که مرسوم بود به فرهنگ و ادب واداشته بود. چنانکه زودتر از زود او را راهى دبستان و دبیرستان کرد و سپس به دانشسراى مقدماتى که در آن زمان به تازگى در رشت تأسیس شده بود، فرستاد. جعفرى پس از مدتى تحصیل در دانشسرا رهسپار مشهد مقدس شد و در آنجا به فراگیرى فرهنگ زبان عربى و ادبیات عرب پرداخت.
در این باره خودش مى گوید: با ورود به دانشسراى مقدماتى، مادر و پدر زود از این جهان دیده بربستند و من که به شرح حال دانشمندانى چون ابوعلى سینا و ابوریحان بیرونى و سعدى و حافظ و مولوى و دیگر بزرگان در کتابخانه پدرم انس گرفته بودم، پس از وفات پدرم به تماشاى مدرسه هایى رفتم که آن مردان بزرگ را پرورده بود. خاک طوس را مى دیدم که مردان علم و هنر و ادبا و نویسندگان خراسان بر آن، گام نهاده بودند. من آنها را با چشم خود مى دیدم.
او سپس ادامه مى دهد: «بدون اینکه به آینده معلوم بیندیشم ناگهان خود را در تلاش سهمگین علم و ادب دیدم. دیرى نگذشت که جوانان پرشور و پاکدل را گرداگرد خود مشاهده کردم. چراغ نفت سوز اتاق من دیرتر از هر چراغى خاموش مى شد. نیمه هاى شب بر مى خاستم و از خداوند براى پیشرفت علم، یارى مى جستم
جعفرى لنگرودى پس از دانش اندوزى وسیع در حوزه مشهد در سال ۱۳۳۱ شمسى به تهران رفت و با برخوردارى از فضل بسیار وارد دانشکده حقوق شد و به تحصیل در رشته حقوق قضایى پرداخت. بهتر است مرور این ایام از عمر او را با نثر شیواى خودش بخوانیم:
«
سحرگاهان پیش از آنکه از خواب برخیزم شاگردانم در هواى یخبندان، زیر برف با یکدیگر زمزمه مى کردند و منتظر بودند که در اتاق باز شود و حلقه درس را تشکیل دهند، در اتاقى سرد با دلى گرم، بر فرش بوریا، در عرش صفا.
اما افسوس که آن همه صفا به هوا رفت و آن جمع جوانان، دچار تفرقه شدند و به سفرى دور و دراز بدرقه ام کردند. استاد سالخورده من مى دانست که چگونه رنج گران این سفر را باید بر دوش کشم. بى آنکه از او چیزى بخواهم چون مى دانست که بار سفر بسته ام و دیگر اورا نخواهم دید، «قوه قدسیه» را بر بساط سفر من نهاد و مرا به اجازه اى، افتخار داد (۱۳۳۰ ه-) تا آن رنج گران و بار سفر بر من آسان گرداند. خدایش غرق رحمت کند
و جعفرى لنگرودى از این پس بود که از روزن دانشکده حقوق دانشگاه تهران به افق دانش غرب، سر کشید و به قدر توانایى خود مشغول ترجمه کتب حقوقى فرانسه شد. چهره انسانى غرب در افق علوم، ملکوتى و قابل تحسین بود. اما او هرگز فکر نمى کرد که روزى رضا به قضا دهد و به خدمت قضا درآید. خودش مى گوید: یک سال از پذیرش این حرفه سرباز زدم لکن به ضرورت معاش و اندرز دوستان و ممانعت اهل حسد از ورود به دانشگاه تهران، به قبول آن ناگزیر شدم
جعفرى لنگرودى رشته حقوق را تا درجه اخذ دکترا در سال ۱۳۳۹ به پایان برد و رساله دکترایش با عنوان «تأثیر اراده در حقوق مدنى» در سال ۱۳۴۰ منتشر شد. از استادان و مربیان او مى توان به کسانى چون شیخ هاشم قزوینى که نزد او سطح و خارج را آموخته بود اشاره کرد. همچنین او ادبیات را نزد مرحوم ادیب نیشابورى (ادیب ثانى) به کمال آموخت. وى صرفنظر از استادى در ادبیات عرب و فارسى از ذوق و قریحه شاعرى نیز برخوردار است که میراث پدر عالم و فرزانه اش است و خود اشعارى نیز مى سراید.


یکى از اتفاقات مهم زندگى جعفرى لنگرودى همان اجبار کردنش به قضاوت بود. اجبارى که برایش توفیق فراوانى همراه داشت. خودش مى گوید: «در کشاکش اصحاب دعوى و وکیل و تلاطم اوراق پرونده و دلیل، مشاهده شد که جاى کتاب هاى علمى درباره حقوق نظیر دانشنامه حقوق در میدان زندگى مردم سرزمین ما تهى است و مردان علم باختر، طى این طریق به چابکى و دلاورى و چیرگى کرده اند و حال آنکه ما اندر خم یک کوچه مانده ایم. بیشتر مردم ما به تکذیب دانش شرق و تعریف سطحى علوم غرب، سرگرم شده و از عمق هر دو بى خبر.
به این ترتیب بود که جعفرى لنگرودى، دامن همت به کمر زد و بنیان اولین دایرة المعارف حقوقى را از سال ۱۳۳۶ پى نهاد. نهالى که در سال ۱۳۵۸ برآمد و میوه شد. چنانکه او براى دیدن محصول باغ زندگى علمى اش رقعه بر رقعه نهاد و این مرقع شرقى و غربى را فراهم آورد. خودش درباره این ۲۲ سال عمرش مى گوید: «در این مدت از تتبع و تحقیق نیاسودم.» و بالاخره او پس از عمرى دراز توانست رقم گرانبهایى بر فرهنگ ایران زمین بزند که بر جبین شخصیت ایرانى نقشى تازه از وقار مى توان دید.
جعفرى لنگرودى در تمام این سال ها علاوه بر قضاوت و تحقیق از تدریس و تربیت شاگردان بنام غافل نماند و بیش از ۳۰ سال از عمر خود را صرف تدریس و تعلیم نمود.
چنانچه آمد، یکى از مهمترین آثار جعفرى لنگرودى، کتاب ارزشمند «دایرة المعارف حقوقى» است. در این کتاب فقط از حقوق شکلى بحث شده است و آنچه که مورد بررسى قرار گرفته است، ادله اثبات دعوى و امارات و فرض قانونى و اصول عملیه و دعاوى و مسائل ثبتى است. او درباره معیارى که براى تشخیص عناوین راجع به حقوق شکلى به کار برده، مى گوید: «زیر واژه «ثبوت و اثبات» مى توان آن معیار را احساس کرد، در تشریح این واژه، نظر بر آن بود که معیار انتخاب عنوانها براى بررسى در یک دایرة المعارف حقوق شکلى، به دست داده شود
او معتقد است: «حقوق شکلى همچنان که در زمینه مسائل حقوق خصوصى به کار مى رود و براى اثبات مسائل حقوقى از آن بهره مى گیرند، در قلمرو مسائل کیفرى نیز مى توان از نوع دیگر حقوق شکلى بهره گرفت.» به همین دلیل هم هست که او پنج جلد تمام را به دادرسى مدنى و ادله اثبات دعاوى مدنى اختصاص داده است.
جعفرى لنگرودى مى گوید: «در قلمرو حقوق شکلى، استدلال، نقش اساسى دارد، به طورى که اگر کسى یک دور این مجلدات را دانسته از نظر بگذراند، در پایان کار، صنعت استدلال حقوقى را فرا خواهد گرفت
او که سالیان دراز شاگرد مکتب فلاسفه بوده است، با استمداد از فلسفه و منطق، در پایه گذارى مطالب کتاب دایرة المعارف حقوقى، کوشش فراوان کرده و اساس صنعت استدلال حقوقى را تا آنجا که میسر بوده است، در این ۵ جلد استوار کرده است. خودش مى گوید: «پرده از یک رمز علمى باید برداشت و آن این است که روزى ممکن است صاحبان همت به نوشتن منطق حقوق، اقدام کنند. براى نوشتن چنین منطقى هم از نظر مصالح کار و هم از نظر مثالهاى عملى و عینى، مطالعه مکرر مجلدات کتاب دانشنامه حقوقى ضرورت خواهد داشت.» پیروى از همین اندیشه بود که او را واداشت که به اختصار از ارزش منطق ارسطو در صفحه ۴۱۱ جلد ۵ دایرة المعارف حقوق اش صحبت کند.
کتاب ۵ جلدى دایرة المعارف حقوقى، اولین دایرة المعارف حقوقى ایرانى است. بنابراین، ممکن است دچار برخى لغزش ها نیز شده باشد. چنانچه خود جعفرى لنگرودى مى گوید: «کسى که اولین بار در کشورش دست به نوشتن دایرة المعارف حقوقى یا پزشکى و یا غیره مى زند، دشوارترین کارهاى او انتخاب عنوانهایى است که باید درباره آنها جداگانه تحقیق کند. نوشتن یک کتاب لغت معمولى ازاین جهت، دشوار نیست، زیرا قبلاً به مقدار زیاد، دیگران کتب لغت نوشته اند و عنوانها را گردآورى کرده اند. براى تهیه آن عنوانها و نهادن آنها به طور هجایى، قیچى عامل مؤثر است. اما در اثر حاضر باید مؤلف با حوصله بسیار، عنوانها را براى نخستین بار گرد آورد. در این راه به عنوانهایى بر مى خورد که قبلاً مؤلفان درباره آنها از یک صفحه تا یک جلد کتاب نوشته اند. مثلاً استصحاب، عنوانى است که درباره آن کتابها نوشته اند. پس این عنوان مهار شده از قبل است که از راه نوشتن، کتاب، مسائل آن، به هر صورت و به هر شکل مهار شده و در خدمت خلق ما قرار گرفته است، اما اکثر عنوانهایى که در فهرست عمومى در پایان جلد پنجم مى بیند، عنوانهاى مهار شده نبوده است. یعنى تا این لحظه کسى یک صفحه درباره مسائل مربوط به این عنوانها ننوشته است
و اما نظر جعفرى لنگرودى درباره حقوق. او مى گوید: «حقوق باید در خدمت عدالت باشد. اگرچه در میدانهاى آزاد حقوقى به ترجمه بسیارى از متون قوانین، نیاز هست (مانند قوانین تابعیت، بیمه، حقوق بحرى و غیره)، اما تنها این ترجمه ها نمى تواند ما را در راه اجراى عدالت یارى دهد. بناى کاخها و مجسمه ها و تظاهراتى از این دست، هرگز هویت دادگسترى جدید را خلق نمى کند. تلاشهاى علمى گسترده و طولانى صاحبان همت در علوم و عاشقان عدالت مى تواند شناسنامه دادگسترى جدید را به دست دهد
جعفرى لنگرودى همواره امیدوار بوده است که عدل و انصاف در این سرزمین بزرگ و فلات گرم و سوزان جارى باشد. چه او معتقد است: «عدل و انصاف، بیشتر از آب رودخانه ها و نهرها و چشمه سارها مى تواند به سرسبزى و خرمى یک کشور کمک نماید و نقش خنده بر لبها و گونه هاى خلق بنشاند.» آیا آرزوى او که رسیدن به این جایگاه از حقوق است، برآورده شده است؟ آیا مى توان امیدوار بود که روزى آرزوى او برآورده مى شود؟ براى تحقق این آرزو ما نیز باید چون جعفرى لنگرودى دامن همت به کمر بزنیم. این گوى و این میدان. بسم الله!

پایان


 



 

پاسخ: بیوگرافی اساتید بزرگ حقوق ایران


دکتر ناصر کاتوزیان
ناصر کاتوزیان کیست؟
به اتمام « شهباز » متولد: 1310 . تهران، محله دردار. دوران ابتدایى اش را در دبستان اقبال در خیابان
آب » رسانده و دوران دبیرستان را در دبیرستان علمیه طى مى کند و پس از نقل مکان به خیابان
در خیابان رى در همان دبیرستان مى ماند تا اتمام این دوران. دکتر کاتوزیان با کلاس پنجم « منگل
نظام قدیم رشته علمى را دنبال مى کند و در کلاس ششم آن زمان رشته ادبى را انتخاب مى کند، در
همان رشته ادبى در ایران شاگرد اول مى شود و موفق به دریافت مدال درجه 2علمى براى اولین بار در
ایران مى شود. همین دریافت مدال مشوق او مى شود براى ادامه تحصیل. او با انتخاب رشته حقوق
تحصیلات خود را در دانشگاه ادامه مى دهد و در این رشته موفق به کسب مدال درجه یک علمى این
رشته مى شود. با فوت پدر در سال دوم دانشگاه ضربه بزرگى به دکتر کاتوزیان وارد مى شود و این
ضربه باعث مى شود تا او از رفتن به وزارت امورخارجه پشیمان شود و رشته قضا را انتخاب کند. او در
این رشته در مقاطع مختلف تا دکترا همواره با عنوان شاگرد اولى فارغ التحصیل مى شود و رساله اش
به پایان مى رساند و به دفعات متعدد به کشورهاى فرانسه و « وصیت » را در سال 1339 باعنوان
انگلیس و آمریکا سفر مى کند. در آنجا غور و تفحص بسیار مى کند. با این حال علاقه وافر او به فقه
باعث مى شود تا مطالعات فراوانى را هم در این زمینه داشته باشد. همین امر باعث مى شود تا زبان
عربى را به همان اندازه بداند که در زبان فرانسوى و انگلیسى متبحر شده بود. در سال 1332 اولین
مقاله استاد در مجله کانون وکلاى آن زمان به چاپ مى رسد و سلسله مقالاتش در این باره ادامه پیدا
با اتمام دوره دکترى به چاپ برسد. دکتر « وصیت همزمان » مى کند تا اولین کتاب او تحت عنوان
ناصرکاتوزیان اولین دانشجوى ایرانى است که موفق به اخذ مدرک دکتراى حقوق در ایران و دانشگاه
تهران شده است. او در سال 1333 در سن 23 سالگى ازدواج مى کند که حاصل آن دو فرزند پسر است
که یکى از آنها دکتراى روانشناسى بالینى دارد و در حال حاضر مقیم آمریکا است و دیگرى مهندس
الکترونیک است و در همان دیار زندگى مى کند. دکتر ناصر کاتوزیان 43 جلد اثر تألیفى و تحقیقى
دارد که برخى از آنها به 900 صفحه مى رسد مهمترین آنها عبارتند از: 1 عدالت قضایى ( 2جلد) که
مجموعه آرایى است که او در دوران قضاوتش جمع آورى کرده. 2 گامى بسوى عدالت ( 2جلد)
توصیفى از زندگى خود استاد است که تمام زندگى اش را گامى به سوى عدالت مى داند. این 2کتاب
شامل بیش از 400 مقاله اى است که او در مورد حقوق اساسى نوشته است. 3 مقدمه علم حقوق که
هنوز در دانشگاههاى مختلف تدریس مى شود و بیش از چهل بار تجدید چاپ شده است. 4 فلسفه
حقوق ( 3جلد) گل سرسبد کتابهاى دکتر کاتوزیان. او این 3جلد کتاب را بیش از همه آثارش دوست
دارد. البته جلد سوم این مجموعه منطق حقوق نام دارد. 5 حقوق مدنى: دکتر کاتوزیان بیش از
20
جلد کتاب درباب موارد مختلف حقوق مدنى از جمله خانواده، تعهدات، قراردادها، مسؤولیت هاى
مدنى، ارث و وصیت و… نوشته است. 6 نظریه عمومى حقوق 7 کلیات حقوق 8 فرهنگ کاتوزیان
9
تاریخ انقلاب مشروطه ایران 10 آزادى اندیشه و بیان: دکتر کاتوزیان این کتاب را به سفارش
سازمان ملل متحد در مورد آزادى اندیشه و بیان در ایران نوشته است. اولین قانون اساسى جمهورى
اسلامى ایران نیز توسط دکتر کاتوزیان تدوین شده است.
زندگى براى عدالت

__________________
22
بهمن مبارک نیست(منظورم حسنی مبارکه)

 

       

 

 

پاسخ: بیوگرافی اساتید بزرگ حقوق ایران


دکتر سید حسین صفائی
متولد 1312 در قزوین
مدارک تحصیلی:
(
لیسانس منقول از دانشکده الهیات دانشگاه تهران ( 1332
(
لیسانس حقوق (رشته قضائی) از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران ( 1337
(
شهادتنام ههای دکتری رشته قضایی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران ( 1340
دکتری دولتی حقوق خصوصی از دانشکده حقوق دانشگاه پاریس ( 1344 ) و برنده جایزه علمی (لورا) از آن
دانشکده
(
دیپلم حقوق تطبیقی از دانشکده بین المللی آموزش حقوق تطبیقی استراسبورگ ( 1343 1342
(
دیپلم آکادمی حقوق بی نالملل لاهه ( 1354
(
گواهی تخصصی دوره حقوق انگلیس از دانشگاه کمبریج ( 1356
مشاغل و کارهای علمی و اداری
(
آسیستان دانشکده حقوق دانشگاه پاریس ( 1344
(
استادیار دانشکده حقوق دانشگاه تهران ( 1347 1344
(
دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه تهران ( 1352 1347
استاد دانشکده حقوق دانشگاه تهران (از سال 1352 تا کنون)
تدریس درسهای حقوق بی نالملل خصوصی، حقوق تطبیقی، حقوق مدنی و داوریهای بی نالمللی در
دانشکده حقوق دانشگاه تهران و دیگر دانشکد هها و مؤسسات آموزشی در مقاطع مختلف
عضو آکادمی بی نالمللی حقوق تطبیقی
عضو انجمن حقوق تطبیقی (فرانسه)
عضو انجمن بی نالمللی حقوق مؤلف (آلمان)
(
معاون دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران ( 1351 1348
(
معاون مؤسسه حقوق تطبیقی دانشگاه تهران ( 1358 1354
(
رئیس دانشکده حقوق و علوم سیاسی ( 1371 1367
رئیس مؤسسه حقوق تطبیقی دانشگاه تهران از سال 1374
عضو وابسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران
دارای آثار و تألیفات متعدد در حقوق تطبیقی، حقوق مدنی، حقوق بی نالملل خصوصی و داوریهای
بی نالمللی
سابقه وکالت و مشاوره حقوقی
وکیل پایه یک دادگستری از 1353 تا کنون
سرپرست بخش تحقیقات دفتر خدمات حقوق بی نالمللی در لاهه و همکاری در پروند ههای مطروحه در
(
دیوان دعاوی ایران ایالات متحده (از 1361 تا 1365
همکاری با سازمانها و مؤسسات دولتی ازجمله وزارت نفت، وزارت دفاع، سازمان صنایع دفاع (ساصد)،
دانشگاه علوم پزشکی تهران به عنوان مشاور حقوقی به ویژه در پروند ههای بی نالمللی.
کتابهای چاپ شده
الف به زبان فارسی
1
حقوق مدنی، جلد اول، چاپ سوم، از انتشارات مؤسسه عالی حسابداری، 1350
2
حقوق مدنی، جلد دوم، چاپ اول، از انتشارات مؤسسه عالی حسابداری، 1350
3
مفاهیم و ضوابط جدید در حقوق مدنی ،تهران، 1355
4
نهادهای اساسی حقوق ایالات متحده امریکا (ترجمه) ، چاپ شرکت سهامی کتابهای جبیبی،
تهران، 1350
5
حقوق ایالات متحده آمریکا (ترجمه)، چاپ چهارم (با تجدیدنظر) ، موسسه انتشارات و چاپ
دانشگاه تهران، 1374
6
نظامهای بزرگ حقوقی معاصر (ترجمه با همکاری دکتر عزت ا… عراقی و دکتر محمد آشوری)
مرکز نشر دانشگاهی، چاپ چهارم، 1378
7
حقوق خانواده ، جلد اول ( با همکاری دکتر اسدا… امامی )، موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه
تهران، چاپ هشتم، 1380
8
حقوق خانواده، جلد دوم، قرابت و نسب (با همکاری دکتر اسدا… امامی) مؤسسه انتشارات و چاپ
دانشگاه تهران، 1381 (چاپ سوم)
9
مباحثی از حقوق بی نالملل خصوصی، نشر میزان، تهران، 1374
10
حقوق مدنی (اشخاص و محجورین) با همکاری آقای دکتر سیدمرتضی قاسمزاده چاپ هفتم،
سمت، 1381
11
حقوق بی نالملل و داوریهای بی نالمللی، مجموعه مقالات، نشر میزان 1375
12
حقوق مدنی و حقوق تطبیقی نشر میزان، 1375
13
مختصر حقوق خانواده، با همکاری دکتر اسدا… امامی، چاپ پنجم، تهران، نشر میزان، 1381
14
درآمدی بر حقوق تطبیقی و دو نظام هماهنگ حقوقی معاصر (ترجمه) چاپ سوم، تهران، 1380
15
دوره مقدماتی حقوق مدنی (اشخاص و اموال) ، نشر میزان، تهران، 1379
ب به زبان فرانسه
.1966La protection des incopables, Etudes comparatives, paris, .16
مقالات منتشر شده:
حدود 33 مقاله به زبان فارسی منتشر شده در مجلات معتبر حقوقی و شش مقاله به زبان فرانسه

__________________
22
بهمن مبارک نیست(منظورم حسنی مبارکه)

 

 
     

 

 

 


دکتر ایرج گلدوزیان




در سال ۱۳۱۸ خورشیدی در مشهد متولد شد. دورة ابتدایی را در مشهد و دورة متوسطه را در دبیرستان فرخی تهران به پایان رساند. در سفرهایی که طی دهة ۱۳۴۰ به فرانسه کرد، دوره های یک سالة جرم یابی ، کشف جرایم و جرم شناسی را که ویژة ضابطین دادگستری بود، در دانشکدة حقوق پانتئون و مدرسة عالی مولن فرانسه گذرانید. در سال ۱۳۴۴ وارد دانشکدة حقوق دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۴۸ رتبه اول کنکور فوق لیسانس حقوق جزایی گردید. در سال ۱۳۴۹ به فرانسه رفت و دردانشکدة پانتئون دکترای دانشگاهی حقوق جزا را دریافت کرد. وی در سال ۱۳۵۱موفق به دریافت دیپلم تحصیلات عالی حقوق خصوصی (D.E.S.) شد. سپس دکترای تخصصی علوم کیفری را دریافت کرد. دکتر گلدوزیان به مدت دو سال در دادگاه شهرستان کرتیل پاریس به کارآموزی نزد قاضی اجرای مجازاتها پرداخت . در سال ۱۳۵۵ با ارائه پایان نامة (قیومیت جزایی ، به دکترای دولتی حقوق بعد از اخذ (D.E.S.) دست یافت . در همین سال سمیناری دربارة قیمومیت جزایی در دیوان عالی کشروفرانسه برگزار کرد که از سوی استادان و قضات و صاحبنظران حقوق این کشور موردتوجه قرار گرفت و متن آن در نشریة علم کیفر و حقوق جزای فرانسه به چاپ رسید و دردائرة المعارف فرانسه از آن استفاده شد. ترجمة آن نیز در نشریة حقوق تطبیقی دانشکدة حقوق به چاپ رسید.
پس از بازگشت به ایران در ۱۳۵۵ به عنوان محقق در مؤسسه مطالعات حقوق اسلامی وتطبیقی دانشکدة حقوق دانشگاه تهران مشغول به کار شد و همزمان در دانشگاه ملی ایران ، موسسه علوم بانکی ، مجتمع آموزش عالی قم ، دانشکدة حقوق دانشگاه تهران (عضو هیأت علمی ) دانشکده علوم قضایی ، دانشگاه شهید بهشتی به تدریس پرداخت که تا هم اکنون نیز ادامه دارد. وی دارای رتبة استادان دانشگاه بوده و وکیل دعاوی ،مشاور حقوقی ، و مترجم رسمی نیز می باشد. همچنین ایشان دارای درجة پروفسوری حقوق و عضویت در هیأت علمی دانشگاه بین المللی هاوایی می باشد.
مهمترین آثار تألیفی و تحقیقی دکترگلدوزیان عبارتند از:
۱ ـ حقوق جزای عمومی (دوجلدی )
۲ ـ حقوق جزای اختصاصی (جلد اول )
۳ ـ گفتارهایی در حقوق کیفری
۴ ـ حقوق کیفری اختصاصی تطبیقی
۵ ـ بایسته های حقوق جزای عمومی (۱و ۲و۳)
۶ـمحشای قانون مجازات اسلامی
و مقاله های حقوقی متعددی که در نشریات حقوقی مختلف به چاپ رسیده است .

-
ایرج گلدوزیان، استاد دانشگاه، متولد ۱۳۱۸ مشهد

-
اخذ دیپلم علوم طبیعى از دبیرستان فرخى تهران در سال ۱۳۳۷

-
اخذ مدرک لیسانس حقوق از دانشگاه تهران، ۱۳۴۷

-
اخذ مدرک فوق لیسانس (دیپلم) حقوق خصوصى در دانشگاه پاریس ۲ (پانتئون)، ۱۳۵۲

-
اخذ مدرک دکتراى دانشگاهى حقوق جزا از دانشگاه پانتئون، ۱۳۵۱

-
اخذ مدرک دکتراى تخصصى علوم کیفرى از دانشگاه پانتئون، ۱۳۵۳

-
اخذ مدرک دکتراى دولتى حقوق از دانشگاه پانتئون، ۱۳۵۵

-
تدریس در دانشگاه ملى (شهید بهشتى) از سال ۱۳۵۵ تا سال ۱۳۷۰

-
استادیار مجتمع آموزش عالى قم وابسته به دانشگاه تهران، ۱۳۵۸

-
استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران، ۱۳۵۹

-
دانشیار دانشگاه تهران، ۱۳۶۸

-
استاد دانشگاه تهران، ۱۳۷۳ تاکنون

-
مدیرکل حقوقى دانشگاه تهران از سال ۱۳۶۴ به مدت ۳ سال

-
معاون ادارى - مالى دانشکده حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۷۰ تا سال ۱۳۷۳

-
عضو آکادمى بین المللى حقوق تطبیقى

-
عضو انجمن هانرى کاپیتان فرانسه

-
عضو مجمع نشر حقوق به زبان فرانسه

-
تألیف ۲۵ مقاله علمى و کتابهاى ۱- حقوق جزاى عمومى، ۲- حقوق جزاى اختصاصى، ۳- گفتارهایى در حقوق کیفرى، ۴- حقوق کیفرى اختصاصى تطبیقى، ۵- بایسته هاى حقوق جزا و ۶- قانون مجازات اسلامى

222420.jpg

هم اکنون چهار دهه تحصیل، تحقیق و تدریس در حوزه هاى حقوق جزا و حقوق خصوصى را در کارنامه خود دارد و در مقاله اى که چندى پیش به قلم آیت الله العظمى سیستانى مرجع شیعى ایرانى مقیم عراق در روزنامه کثیرالانتشار داخل ایران چاپ شد، این مرجع شیعى در یک مورد به کتاب «بایسته هاى حقوق جزا»ى این استاد دانشگاه تهران استناد کرده است.
ایرج گلدوزیان متولد ۱۳۱۸ شهر مشهد است که تحصیلات ابتدایى را در همان شهر طى مى کند و دوره متوسطه را در شهر تهران و در مدرسه فرخى واقع در جنوب تهران به پایان مى رساند.
دیپلم علوم طبیعى را از این دبیرستان به سال ۱۳۳۷ اخذ مى کند. به یاد دارد که به عنوان عضو تیمهاى والیبال و فوتبال مدرسه اش در سطح دبیرستان هاى جنوب و شرق تهران مقام اولى را کسب مى کند. شاگردى که پینگ پنگ هم بازى مى کرده و از جنبه اخلاقى و تربیتى به گونه اى بوده که دبیران مدرسه فرخى از او به عنوان الگو یاد مى کرده اند و از دیگر دانش آموزان مى خواسته اند که مثل او باشند. این نوع برخوردها باعث مى شده که او بیش از پیش نسبت به دیگران محترمانه رفتار کند.
در سال ۱۳۳۷ به خدمت نظام وظیفه اعزام مى شود و در قسمت حقوق و قوانین ژاندارمرى خدمت مى کند. بعد از گذراندن دوران سربازى در سال ۱۳۴۰ در رشته زبان و ادبیات فرانسه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران تحصیلات خود را ادامه مى دهد. او در سال ۱۳۴۴ در رشته حقوق دانشکده حقوق دانشگاه تهران هم پذیرفته مى شود، بالاجبار دوره ۶ ساله تحصیل در زبان فرانسه را ناتمام گذاشته و به تحصیل در رشته حقوق روى مى آورد. در کنکور ورودى حقوق نفر سى و چهارم مى شود و رشته حقوق قضایى را براى تحصیل بر مى گزیند. در اسفند سال ۱۳۴۷ به عنوان دانش آموخته این رشته کار خود را در این دوره به پایان مى رساند.
او البته در سال ۱۳۴۰ به کشور فرانسه عزیمت نموده و دوره یک ساله کلاسهاى جرم یابى و کشف علمى جرایم و جرم شناسى را که مخصوص ضابطین دادگسترى فرانسه بوده، در دانشکده حقوق پانتئون (Panteon) و مدرسه عالى مولن فرانسه گذرانده است.
او در کنکور ورودى فوق لیسانس دانشکده حقوق و علوم سیاسى در رشته حقوق جزایى موفق به احراز رتبه اول مى شود. بعد از دو ترم تحصیل در این رشته در سال ،۱۳۴۹ علم آموزى اش را در این دوره ناتمام و به زعم خودش به دانشگاه معتبرترى در اروپا راه پیدا مى کند.
وى عازم فرانسه شده بود و به طور همزمان در چند رشته مصمم مى شود تحصیلاتش را در مقاطع عالى ادامه دهد.
در دانشکده پاریس ۲ (پانتئون) در رشته حقوق خصوصى مشغول تحصیل شده و در سال ۱۳۵۲ فارغ التحصیل این رشته در مقطع کارشناسى ارشد شناخته مى شود. او دکتراى دانشگاهى رشته حقوق جزا را در همان دانشکده از همان سال ۴۹ شروع و در سال ۱۳۵۱ به پایان مى رساند، ولى دیگر از تزش با عنوان «جغرافیاى جزایى ایران» دفاع نمى کند.
باز دکتراى تخصصى (سیکل سوم) علوم کیفرى را که از همان ۱۳۴۹ شروع کرده بود، در سال ۱۳۵۲ به پایان مى رساند با تزى تحت عنوان «آزادى مشروط».
«
آزادى مشروط در حقوق ما هم پذیرفته شده. کسى که محکومیت به حبس پیدا کرده، بعد از طى کردن نصف مدت حبس اگر تضمین کافى بدهد که در آینده مرتکب جرم نشود و رفتارش هم از این موقعیت حکایت کند دادگاه مى تواند با آزادى مشروط او موافقت کند. اگر این فرد نوعى مرتکب جرم جدید شود، مجازات جرم جدید را با مجازات جرم قبلى باید تحمل کند. در ایران دادگاه آزادى مشروط را مى تواند تعیین کند و در فرانسه قاضى اجراى مجازات ها با این نوع آزادى موافقت مى کند».
اعطاى آزادى مشروط، از طرف دادگاه قانوناً ارفاق تلقى مى شود و لذا رد تقاضا قابل شکایت نیست. در ضمن جلب رضایت مدعى خصوصى شرط استفاده از آزادى مشروط نیست. مدت آزادى مشروط اصولاً شامل بقیه مجازات است ولى دادگاه مى تواند مدت آن را تغییر دهد و در هر حال در اجراى ماده ۴۰ قانون مجازات اسلامى کمتر از یکسال و زیادتر از پنج سال نخواهد بود. مگر اینکه بقیه حبس کمتر از یکسال باشد که در این صورت مدت آزادى مشروط معمولاً برابر بقیه مدت حبس است.
علاوه بر این موارد، ارتکاب هر نوع جرم در مدت آزادى مشروط حتى جرایم غیر عمدى باعث از بین رفتن آزادى مشروط است. ایرج گلدوزیان در تز خود از چنین تاسلیسى مفید و مناسب دفاع مى کند. وى مدرک دکتراى حقوق دولتى حقوق را نیز در سال ۱۳۵۵ با دفاع از تز «قیمومت جزایى» اخذ مى کند.
وى در ارتباط با این تز مى گوید: «اشخاصى هستند که به ارتکاب جرم عادت دارند و قادر به کنترل وثبات خودنیستند. در فرانسه، تاسلیسى در پوشش مکتب دفاعى اجتماعى ایجاد شد که چنین فردى مجازات حبس اش ۱۰ سال باشد ولى این فرد تحت نظارت تشکیلات قضایى در اردوگاههاى خاصى باشد. به مدت ۵ سال این موضوع تحت بررسى قرار گرفت و بالاخره نتیجه گرفته شد که اجراى چنین حالتى براى کشور فرانسه پر هزینه خواهد بود. او در مقابل ۵ استاد راهنما، مشاور و متخصص و در عین حال مشهور و صاحب نام در زمینه حقوق از تز خود دفاع مى کند و با درجه افتخار آمیز کارش را در این خصوص به پایان مى رساند.
در همان زمان سمینارى درباره قیمومت جزایى در دیوان عالى کشور فرانسه برگزار شد که از سوى استادان و قضات و صاحب نظران حقوق این کشور مورد توجه قرار گرفت و متن ارائه شده توسط گلدوزیان و همکارانش در زمینه قیمومت جزا در نشریه علم کیفر و حقوق جزاى فرانسه (۱۹۷۶) به چاپ رسید و ترجمه آن هم در شماره ششم نشریه مؤسسه حقوق تطبیقى دانشگاه تهران انتشار یافت.
او در ارتباط با تز آزادى مشروط، قریب به دو سال در دادگاه شهر کرتیل پاریس نزد قاضى اجراى مجازات ها کار آموزى داشته است. ثمره این کار آموزى را هم آشنا شدن با نحوه اجراى عدالت و دقت در دادرسى در آن کشور قلمداد مى کند.


در زمان حضورش در فرانسه از سفر به شهرهاى فرانسه و دیگر شهرهاى فرانسوى غافل نبوده و چه به صورت گروهى و چه به صورت فردى به مسافرت رفته است وى اعتقاد دارد در آنجا افراد چندان وارد زندگى خصوصى دیگران نمى شوند. «ممکن است یکى دو بار پیش شما بیایند و یکى دوبار هم شما را به منزل خود دعوت کنند. در مجموع وجهه ما ایرانیان در آنجا از نظر افکار عمومى بهتر از آفریقایى ها و اعراب است. البته ژاپنى ها در آنجا نسبتاً محبوب هستند».
ایرج گلدوزیان بعد از بازگشت به ایران یعنى در سال ۱۳۵۵ تا سال ۱۳۷۰ در دانشگاه ملى «شهید بهشتى» به صورت حق التدریس مشغول به تدریس شده بود. از سوى دیگر به عنوان محقق در مؤسسه حقوق تطبیقى دانشگاه تهران هم کار تحقیقاتى را از سر گرفت تا سال ۱۳۵۸. از این سال در مجتمع آموزش عالى قم (وابسته به دانشگاه تهران) عضو هیأت علمى شد و در سال پس از آن نیز استادیار و عضو هیأت علمى دانشکده حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران شد.
او علاوه بر کار تدریس و تحقیق چند سال در معاونت ادارى - مالى دانشکده حقوق دانشگاه تهران به کار پرداخت و قبل از آن هم مدیر کل حقوقى دانشگاه تهران شده بود.
گلدوزیان داراى پروفسورى حقوق و عضویت در هیأت علمى دانشگاه بین المللى هاوایى است. در سال ۱۳۶۸ با تقدیر هیأت ممیزه دانشگاه تهران دانشیار مى شود و در سال ۱۳۷۳ استاد این دانشگاه. حکم پایه ۲۶ استادى وى نیز در روز هشتم تیرماه ۱۳۸۴ به ایشان ابلاغ شده است.
او همواره در سالیان اخیر تلاش کرده کتاب هایش «به روز» باشد و از این روحتى کتاب هایى با تیراژ ۵ هزار جلد او پس از اندک زمانى نایاب مى شود.
در حال حاضر تهیه کتاب حقوق جزا جرائم اقتصادى را در دست تألیف دارد.
مى گوید: هر چقدر تعداد دانشجویانش در کلاس بیشتر باشد لذت بخش تر است، مثلاً کلاس هاى مقطع لیسانس برایش اینگونه است و او در چنین فضایى به ذوق مى آید.
از حقوق به خاطر اجراى قانون و برقرارى نظم و امنیت در جامعه دفاع مى کند و در پایان چنین اظهار نظرى دارد:
«
هدفم جلب افکار دانشجویان به حاکمیت قانون و احترام به حاکمیت قانون است. خوبى و بدى اش را نباید چندان بهانه کنیم، بالاخره اجراى قانون با همین وضع کنونى از هرج و مرج جلوگیرى مى کند».

پایان

 

 
     

 

 

پاسخ: بیوگرافی اساتید بزرگ حقوق ایران


سید حسن امامی




دکتر سید حسن امامی در سال 1281 هجری شمسی در تهران به دنیا آمد. پدرش امام جمعه و جماعت بود و به همین دلیل پس از تحصیلات مقدماتی در مدرسه پروکیمنیاژ که توسط روسها اداره می شد، برای فراگیری علوم فقهی و دینی، ادبیات عرب، منطق و سایر علوم به حوزه علمیه نجف اشرف رفت و به درجه اجتهاد نائل شد. پس از مدتی به منظور فراگیری علم حقوق نوین به سوئیس رفت (1307). پس از پنج سال اقامت و تحصیل در رشته حقوق خصوصی در دانشکده حقوق دانشگاه لوزان، در سال 1312 با ارائه رساله خود با عنوان "اساس قضائی مهر در فقه شیعه اسلامی" موفق به اخذ درجه دکترای حقوق شد.
در سال 1313 به ایران بازگشت و در مدرسه عالی حقوق و دانشکده معقول و منقول به تدریس تاریخ حقوق و حقوق اسلام پرداخت. در سال 1317 در تشکیلات دادگستری نوین به شغل قضائی منصوب شد. در سال 1323 ریاست کل دادگاههای شهرستان تهران را برعهده گرفت و در سال 1317 در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران به تدریس حقوق ثبت اسناد و اصول محاکمات حقوقی در مقاطع مختلف پرداخت. در سال 1336 دروس حقوق مدنی و شرح قانون مدنی، به درخواست دانشجویان که به کتابهای مدون حقوق مدنی دسترسی نداشتند، برای تهیه کتابی در این زمینه به لوزان سوئیس سفر کرد. با فراغتی که در این سفر به دست آورد، شش جلد کتاب حقوق مدنی را بر اساس یادداشت ها، جزوه ها، کتابهای فقهی و حقوقی و منابع دیگر به رشته تحریر در آورد. این کتابها تاکنون بارها تجدید چاپ شده و هنوز هم یکی از اصلی ترین مراجع و منابع تدریس، مطالعه و تحقیق در دروس دانشگاهی حققو مدنی و دوره های کاربردی حقوق (کارآموزی وکالت دادگستری، مشاوره حقوقی و قضاوت) به شمار می آید.

دکتر سید حسن امامی


دکتر امامی پس از سالها تدریس و ریاست گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی و انتخاب شدن به عنوان استاد ممتاز دانشگاه تهران در سال 1346، به درخواست خود بازنشسته شد (1347) اما گاهی در دانشکده حقوق دانشگاه ملی سابق ( شهید بهشتی کنونی ) تدریس می کرد.
دکتر سید حسن امامی در سال 1358 پس از سالها تلاش و ممارست در عرصه آموزش حقوق بویژه حقوق مدنی ایران، بر اثر بیماری سرطان و در حالی که ماههای آخر عمر قادر به تکلم نبود و در اغما به سر میبرد، چشم از جهان فرو بست. پیکر این عالم برجسته و چهره ماندگار حقوق ایران در سوئیس به خاک سپرده شده است. یادشان گرامی باد.


آخرین ویرایش توسط M.A.H.D.I در تاریخ 2010-Sep-09 انجام شده است

 

 
     

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پاسخ: بیوگرافی اساتید بزرگ حقوق ایران


علی‌اکبر داور




علی‌اکبر داور از رجال دورهٔ رضاشاه ، وزیر مالیه در کابینه محمد علی فروغی (۱۳۱۲-۱۳۱۵) و بنیانگذار دادگستری نوین ایران بود. پدرش کربلائی علی خان معروف به کلبعلی خان خازن خلوت بود.

از بین رجال دورهٔ پهلوی او تنها کسی است که هم اکنون یک خیابان در تهران به نام او ست.

او در سال ۱۲۴۶ در تهران به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه و مدرسه علوم سیاسی به خدمت عدلیه قدیم درآمد و مشاغل مختلفی را عهده‌دار شد. در ۲۵ سالگی، دادستان تهران شد و به میرزا علی اکبر خان مدعی العموم شهرت یافت. در پی آن برای ادامه تحصیلات، به سوئیس رفت و تا اخذ درجه دکترای حقوق تحصیل کرد. ماجرای سفر داور به سویس از این قرار بود که هنگامی که حاج ابراهیم پناهی فرزندان خود را برای تحصیل به اروپا می فرستاد داور را به عنوان سرپرست آنها انتخاب کرد. در این همراهی داور درس خواند و خود را به مرحله دکترای حقوق رسانید.[۳] سپس به ایران بازگشت. مدتی وزیر معارف شد و در کابینه‌های مستوفی‌الممالک و مخبرالسلطنه به وزارت عدلیه منصوب شد. مهم‌ترین خدمت او، ایجاد تحول در ساختار نظام قضایی عدلیه بود. تاسیس «ادارهٔ ثبت احوال»، «قانون ثبت اسناد»، «قانون ثبت املاک»، و «قانون ازدواح و طلاق» از نتایج و حاصل زحمات او است.

داور یک عنصر سیاسی نیز بود. با انتشار روزنامه مرد آزاد و انتخاب به نمایندگی مجلس از بازیگران مهم سیاست شد، با تیمورتاش و نصرت الدوله متحد گردید و از پایه گذاران اصلی سلطنت رضا شاه شد. مدت ۱۵ سال بازیگر سیاسی و وزیر مقتدر و اصلاح طلب عصر پهلوی بود.

او در دوره وزارت پروژه های بزرگی را با تامین اعتبار دولتی به انجام رسانید. او مناسبات و دادوستدهای اقتصادی را دولتی کرد. در دوره او تجارت ایران با شوروی بر اساس معاملات پایاپای گسترش یافت. در آذر ۱۳۱۴ یک معاهده تجارتی پایاپای مهم بین ایران و آلمان منعقد شد که طبق آن دولت آلمان در قبال صادرات پنبه، چوب، برنج، جو، قالی، خشکبار، خاویار و طلا و نقره و ... از ایران به این کشور، تجهیزات صنعتی و ماشین آلات به ایران صادر کند.

او در ماههای پایانی عمر و در حالی که گرفتار ناراحتیهای روحی بود از هیالمار شاخت، اقتصاددان آلمانی ناسیونال سوسیالیست دعوت کرد تا برای رائه برنامه جامع نوسازی اقتصاد ایران به تهران بیاید. شاخت به دولتمردان وقت توصیه کرد :«برای رفع بحران اقتصادی مؤسسات اقتصادی را تقلیل دهید

وی سرانجام در بهمن ۱۳۱۵ درگذشت. برخی جراید مرگ او را ناشی از سکته قلبی دانستند، در حالیکه دیگران آن را خودکشی قلمداد کردند. برخی دیگر نیز مرگ او را بی ارتباط با لایحهٔ پیشنهادی او به مجلس در باب مذاکره با آمریکاییان ندانسته‌اند. لایحه مذکور شدیدا از طرف دول بریتانیا و شوروی مورد اعتراض بود. داور همچنین پیش از تصدی وزارت، در یکی از روزنامه‌های آن زمان مقاله‌ای با عنوان «اسرار عدلیه» به چاپ رساند که محتوای آن شامل انتقادی بود نسبت به یکی از آرای محاکم وقت.

غالب ترین قول این است که داور به دلیل توهین و بی احترامی از طرف رضاخان دست به خودکشی زده است. می گویند داور پس از آن که مورد بی مهری رضاشاه قرار گرفت به خانه رفت. مقداری تریاک در لیوانی حل کرد، خورد و خوابید. فردا که جنازه او را در بستر یافتند نوشته ای هم در کنار تختش یافتند. داور روی آن نوشته شعر معروف کلیم را نوشته بود: افسانه حیات دو روزی نبود بیش آن هم کلیم با تو بگویم چه سان گذشت یک روز صرف بستن دل شد به این و آن روز دگر به کندن دل زین و آن گذشت

داور هنگام خودکشی فقط ۱۵ تومان پول نقد در جیب پالتو داشت که تنها دارایی نقدی دولتمردی بود که به (امیر کبیر عصر پهلوی) ملقب شد. اکثر دولتمردان عصر پهلوی از داور و اصلاحاتش ستایش کرده اند ولی مخالفین می گویند او از پایه گذاران سلطنت استبدادی بود که خود در آتش آن سوخت. مرگ داور به حیات شخصیت پر ارزشی خاتمه داد که می توانست منشاء خدمات درخشان تری به کشور و ملت ایران باشد.


آخرین ویرایش توسط M.A.H.D.I در تاریخ 2010-Sep-10 انجام شده است

 

 

 
           

 

 

پاسخ: بیوگرافی اساتید بزرگ حقوق ایران


دکتر حسن ستوده تهرانی




(
تو 1286 ش)، استاد دانشگاه و نویسنده. در تهران متولد شد. پس از پایان دوره‏ى ابتدایى و متوسطه در سال 1304 ش از مدرسه‏ى علوم سیاسى فارغ‏التحصیل و داخل وزارت دادگسترى شد. در سال 1306 ش براى ادامه تحصیل به فرانسه عزیمت کرد و موفق به اخذ لیسانس و دکترى در اقتصاد و امور ادارى شد. ضمن تحصیل در دانشکده‏ى حقوق پاریس موفق به دریافت دیپلم مدرسه‏ى علوم سیاسى در رشته‏ى مالى شد. در سال 1315 ش به ایران مراجعت و در دانشکده‏ى حقوق به تدریس آمار و حقوق ادارى اشتغال یافت تا آنکه کرسى تدریس تاریخ دیپلماسى عمومى به وى واگذار گردید. از آثار وى: «تاریخ دیپلماسى عمومى»، در دو مجلد.[1] فرزند حاج على‏اکبر بازرگان، در 1286 در تهران متولد شد. پس از اتمام دوره‏ى دبستان و دبیرستان وارد دانشکده‏ى حقوق تهران شد و لیسانس گرفت. در 1307 در زمره دانشجویان اعزامى به اروپا قرار گرفت و به فرانسه عزیمت کرد و در پاریس دوره‏ى لیسانس و دکترا را گذرانید و به ایران بازگشت. در 1318 پروانه‏ى وکالت دادگسترى گرفت و در همان سال به سمت دانشیارى آمار در دانشکده حقوق انتخاب گردید و یک سال بعد استاد کرسى تاریخ دیپلماسى عمومى شد و پس از چندى، کرسى استادى حقوق تجارت و حقوق دریائى و هوائى را عهده‏دار شد. وى مدتى نیز معاونت دانشکده حقوق را عهده‏دار بود. دکتر ستوده تهرانى ضمن عهده‏دارى وظایف دانشگاهى، مشاعلى را نیز احراز کرد از جمله چندى مشاور حقوقى و رئیس اداره بررسى و آمار بانک کشاورزى بود. چندى هم عضویت هینت مدیره شرکت سهامى بیمه را عهده‏دار گردید و در 1332 در کابینه‏ى سپهبد زاهدى، به معاونت وزارت اقتصاد برگزیده شد و قریب یک سال و نیم در آن سمت بود. دکتر ستوده تالیفاتى براى تدریس رشته‏ى تخصصى خود نوشته و انتشار داد، از جمله سه جلد تاریخ دیپلماسى عمومى است که سالها در دانشکده حقوق تدریس مى‏شد. وى از وکلاى مبرز دادگسترى بود و چون به زبان‏هاى فرانسه و انگلیسى تسلط داشت، بیشتر شرکت‏هاى خارجى وکالت خود را به او واگذار مى‏کردند.


آخرین ویرایش توسط M.A.H.D.I در تاریخ 2010-Sep-10 انجام شده است

   
 

   

پاسخ: بیوگرافی اساتید بزرگ حقوق ایران


دکتر محمد آشوری



دکتر محمد آشوری، چهره تأثیرگذار عرصه‌های حقوقی کشورمان در سال ١٣٢١ در قزوین پا به عرصه حیات نهاد و پس از طی دوره‌های مقدماتی وارد دانشکده حقوق، علوم سیاسی و اقتصادی دانشگاه تهران شد. او در سالهای تحصیل در دانشکده توانست رتبه اول علمی را دکتر محمد آشوری، چهره تأثیرگذار عرصه‌های حقوقی کشورمان در سال ١٣٢١ در قزوین پا به عرصه حیات نهاد و پس از طی دوره‌های مقدماتی وارد دانشکده حقوق، علوم سیاسی و اقتصادی دانشگاه تهران شد. او در سالهای تحصیل در دانشکده توانست رتبه اول علمی را به خود اختصاص دهد و در سال ١٣۴٣ دوره کارشناسی حقوق را به پایان رسانید. سپس برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری، در فروردین ١٣۴۴ به فرانسه اعزام شد و رشته تحصیلی علوم جنایی را برگزید. این مقطع را با رساله‌ای با موضوع «بازداشت موقت، مطالعه‌ای تطبیقی» به راهنمایی پروفسور لواسور در دانشکده حقوق پاریس به پایان برد و در همن فاصله به اخذ دیپلم حقوق تطبیقی از دانشگاه استرازبورگ نائل شد. در سال ١٣۵٠ شمسی به تهران بازگشت. بلافاصله، تدریس در دانشگاه تهران را با درس «آیین دادرسی کیفری» آغاز نمود. درسهایی از قبیل «جرم‌شناسی»، «آیین دادرسی کیفری تطبیقی»، «جامعه‌شناسی کیفری»، «دادرسی اطفال بزهکار»، «دادرسی منصفانه و مدیریت قضائی» و «تاریخ تحولات حقوق کیفری» از جمله درسهای مهمی است که وی در مقاطع مختلف، از جمله در مقطع تحصیلات تکمیلی، تدریس کرده است. رشته تمام این دروس و نیز پژوهشهای این استاد گرانمایه در اندیشه‌ای استوار می‌شود که به تأثیر عوامل مختلف بر ارتکاب جرم توجه دارد و برای همین منظور، نظامهای حقوقی جهان را در ادوار مختلف تاریخی مورد بررسی قرار می‌دهد.
دکتر آشوری که بر رابطه‌ میان آموزشهای حقوقی و رفتار بر اساس اصول حقوقی در جامعه تأکید دارد، تاکنون دهها اثر در قالب کتابهای تألیف و ترجمه شده، طرح پژوهشی و مقالات داخلی و خارجی به جامعه علمی کشورمان و دیگر کشورها ارائه کرده است.
از جمله این آثار می‌توان از مجموعه‌ دوجلدی «آئین دادرسی کیفری» نام برد که در سازمان سمت به چاپ رسیده و در سال ٨٠ نیز به عنوان کتاب برگزیده‌ دانشگاهی انتخاب شده است. کتابهایی از قبیل «نظامهای بزرگ حقوق معاصر»، «دفاع اجتماعی»، «اصول محاکمات جزایی سوریه»، «عدالت کیفری» و «جایگزینهای زندان یا مجازاتهای بینابین»، «حقوق بشر و مفاهیم مساوات، عدالت و انصاف» نیز مواردی از اهتمام ایشان به پژوهشهای حقوقی است.
علاوه بر این موارد، وی تاکنون تعدادی طرح پژوهشی را در دانشگاه تهران عهده‌دار بوده ا‌ست که برخی از آنها مانند «مهاجرت و جرم در حوزه قضائی کرج» و «جایگزین‌های زندان ...» به عنوان طرحهای برگزیده دانشگاهی شناخته شده‌اند. همچنین بیش از ٢٠ مقاله تألیف شده و تعدادی مقاله ترجمه شده در نشریات داخلی و دو مقاله تألیفی برای نشریات علمی خارج از کشور را در کارنامه علمی خود دارد. تاکنون بیش از ٣٠٠ پژوهش کارشناسی ارشد و ١٠ پژوهش دکتری به راهنمایی و مشاوره ایشان انجام شده است. در ضمن علاوه بر حضور ایشان در کنگره‌ها و مجامع علمی داخلی و خارجی، مجموعه‌های حقوقی و قضایی کشورمان نیز از تجارب ارزنده علمی ایشان در تهیه پیش نویس لوایح «دادرسی اطفال و نوجوانان»، «مجازاتهای اجتماعی» و ... و نیز آموزش ضمن خدمت قضات سراسر کشور و همچنین عضویت ایشان درکمیته ملی تحقیقات بین‌المللی علوم اجتماعی یونسکو (Most) سود جسته‌اند.
یکی از ارکان مهم فعالیتهای علمی وی پرداختن به مسائل حقوقی زنان، کودکان و نوجوانان در پرتو مسائل اجتماعی آنهاست. منشأ این آثار، نگرشی است که در عین مکلف دانستن انسانها، به حقوق آنها نیز به عنوان یک اصل فراموش‌ناشدنی تکیه دارد. مشارکت فعال ایشان در راه‌اندازی دوره کارشناسی ارشد مجتمع آموزش عالی قم و دوره دکتری علوم جزایی و جرم‌شناسی دانشگاه تهران در راستای کمک به تحقق بخشیدن به اینگونه آرمانها بوده است.
اندیشه خلاق این استاد فرهیخته، یاریگر امور اجرایی دانشگاهی نیز بوده است. وی در سالهای نخستین خدمتش سرپرستی دانشجویان دانشکده (معاونت دانشجویی کنونی) را بر عهده داشته است. در سالهای بعد هم در پست معاونت مؤسسه حقوقی تطبیقی، مدیریت گروه علوم جزایی و جرم‌شناسی، معاونت مالی ـ اداری دانشکده حقوق و علوم سیاسی و راه‌اندازی مجدد مؤسسه تحقیقاتی علوم جزایی و جرم‌شناسی دانشگاه تهران نقش ارزنده‌ای داشته و دارند.

تمامی این گفته‌ها و ناگفته‌هاست که اهمیت نکوداشت مقام این فرهیخته گرامی را صدچندان می‌کند.

تکاپوی چند ماهه ما تقدیم به استادی که به، «دفاع اجتماعی» «عدالت کیفری»، «جایگزینهای زندان» «دادرسی منصفانه» و «دادرسی اطفال» در نظام اسلامی می‌اندیشد.

 

[ ۱۳٩٠/۳/٦ ] [ ٧:۱۱ ‎ب.ظ ] [ دارالوکاله دادنگار ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

دارالوکاله دادنگار وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی؛ کارشناس ارشد حقوق. قبول وکالت در امور و دعاوی حقوقی، کیفری و ثبتی . تلفن: 88984951 همراه: 09128129644 صندوق الکترونیکی : daadnegar@gmail.com .................................. لطفاً جهت هماهنگی و تعیین وقت ملاقات حضوری با شماره تلفن های فوق الذکر تماس حاصل فرمایید.
موضوعات وب
صفحات دیگر
امکانات وب
  • قالب بلاگ اسکای
  • مزکر پلی استیشن