آیا من وکیلم؟

 

آیا من وکیلم؟
فاطمه مرشدی- همشهری-
در زندگی هر کسی پیش می‌آید که کارشبه وکیل‌ها گیر کند، بد نیست بدانیم زندگی جالب این آدم‌ها که می‌گویند درآمدشان ازجارو و پارو و این‌طور چیز‌ها بالا می‌رود، چه جوری می‌گذرد.
تا حالا پایتان بهدادگاه و دادسرا باز شده؟ لازم نیست با کمال غرور بگویید: «نه‌خیر!». اگر هم بازنشده، خیال نکنید که خیلی خوش به حالتان است و بچه مثبتید. نچ، حداقل یک چهارمعمرتان بر فناست! هر چی که نباشد، دادگاه محل اجرای زنده اکثر فیلم‌ها وسریال‌هاست.
راهروهای باریکی را تصور کنید که در آنها همه‌جور آدمی ‌توی هممی‌لولند و اکثرشان پرونده نارنجی به بغل، از این اتاق به آن اتاق می‌روند. تااینجا کمی‌ تکراری است، قسمت جالبناک(!) قضیه جایی است که هر لحظه یک قاتل یا دزدیا قاچاقچی، همراه با مامور جلویت سبز می‌شود. بعد آن طرف می‌بینی که 2 نفر توی سرو کول هم می‌زنند.
بعد از یک طرف صدای جیغ زنی می‌آید که «مهرم حلال، جونم آزاد. بچمو بده» و از این‌جور صحنه‌ها. یا اینکه یکهو 10 نفر آدم که پاهایشان را با زنجیربه هم بسته‌اند جلویت رژه می‌روند. دیدید چقدر هیجان دارد؟
همچین جای اکشنی،قسمتی از محل کار بعضی آدم‌ها هم هست؛ آدم‌هایی که خودشان جرمی‌ نکرده‌اند ولیمی‌آیند اینجا تا از مردم دفاع کنند و حق آنها را بگیرند. شغلشان مثل معلم‌ها وپرستار‌ها خیلی هم شریف است؛ وکیل‌ها.
اینجا سعی کرده‌ایم زندگی و ادبیات کاریکاملا تخصصی وکیل‌ها را به زبان ساده‌تر بیاوریم ولی اگر باز هم چیزی نفهمیدید،زیاد نگران نشوید.
اول امتحان، بعد پروانه
اگر فکر می‌کنید که وکیل‌ها باتمام شدن درسشان سریع می‌روند و برای خودشان دفتر وکالت می‌زنند، زهی خیال باطل! آنها هفت‌خوان رستم و خیلی مخلفات دیگر را می‌گذرانند تا بالاخره وکیل می‌شوند. برای وکیل شدن 2 راه هست که هر کدام امتیاز‌های خودش را دارد، اما هر کدام را کهانتخاب کنی، قبلش باید مدرک کارشناسی «حقوق» یا «فقه و حقوق» داشته باشی.
فرقیهم نمی‌کند که لیسانست را از فرانسه گرفته باشی یا از واحد یالقوزآباد سفلی. فقطباید مدرک داشته باشی. 2 راهش هم اینهاست:
1)
قبول شدن در امتحان مشاورین ووکلای دادگستری قوه قضائیه: قوه قضائیه هر سال با اعلام قبلی، حداقل یک بار آزمونبرگزار می‌کند که به «آزمون مشاوره » معروف است. فقط کسانی که توی این دو تا رشتهدرس خوانده باشند می‌توانند توی این آزمون شرکت کنند و اگر قبول شوند، وکیل رسمی‌قوه قضائیه به حساب می‌آیند.[مدت دو سال است که این آزمون برگزار نمی شود]
بعداز قبولی باید حدود 6 ماه کار آموزی کنند؛ یعنی در این مدت در جلسه‌های دادگاه حاضرمی‌شوند و از پرونده‌ها گزارش می‌نویسند. بعد از گذراندن کارآموزی می‌توانند هر جورپرونده‌ای را بگیرند.
2)
قبول شدن در آزمون کانون وکلای دادگستری ایران: کانونوکلایدادگستری ایران، یک مؤسسه کاملا خصوصی و به‌شدت معتبر است. هر کشوری معمولاچنین کانونی را دارد. در حقیقت کانون، اتحادیه وکیل‌هاست.
کانون هر سال یک بارآزمون برگزار می‌کند که امتحانش از قوه قضائیه سخت‌تر است و قبول شدنش کار هر کسینیست. اینجاست که معلوم می‌شود 4 سال درس خوانده‌ای یا مشغول علافی بوده‌ای.
بعداز قبول شدن در این امتحان باید دوره «اختیار» که 18 ماه است را گذراند. در این مدتبرای کارآموز، وکیل سرپرست (که خودش باید بیشتر از 5 سال سابقه کار داشته باشد) مشخص می‌کنند و با نظارت او در این مدت پرونده‌های سبک‌تر را (پرونده‌هایی که مرجعصدور رأی آنها دیوان عالی کشور نباشد) برای وکالت به کارآموز می‌دهند.
علاوه براین، کارآموز باید در جلسه‌های دادگاه حاضر شود و گزارش پرونده‌ها را هم تقدیم کند. بعد از این 18ماه، تازه باید در آزمون اختیار شرکت کند و اگر قبول شد باید شیرینیبخرد. البته قبلش باید قسم بخورد به تعهد در کارش. بعد برایش پروانه وکالت صادرمی‌کنند و حالا می‌تواند واقعا شیرینی بخرد. وکیل‌های کانون همیشه یک سنجاق سینهکوچولو که رویش آرم کانون را دارد، توی دادگاه روی لباسشان می‌زنند. این‌طوری از

/ 0 نظر / 67 بازدید